2 yaş sendromunun son evrelerini (yani ben öyle ümit
ediyorum) yaşadığımız şu dönemlerde hayatımıza bir renk,bir ışık geldi…
WC……..
B.ktan bir konu yani… :)
Ama maşallah çabuk adapte oldu kuzu… H.sonu uyku saatleri
dışında hiç bez bağlamadım… Zırt pırt sordum annecim gakan var mı diye… Bi kaç
kez küçük kazalar yaşandı ama o kadar olur dimi :)
İlk zamanlar (yani konuya bu kadar adapte olmamışken) arada
wc adaptörünü takıp banyoda biraz olayı yaşaması adına gaka yapma denemeleri
yapıyorduk… bir keresinde; poposuna yurarak ‘hadi popo, hadi popo.. anne popo
gaka yapmıyoooo… off popo hadiii yapsanaaa’ dediğini tank olmuştum.. bu zamane
çocukları başka oluyor dostum
Dün akşam, birden, ‘anne gakam geldi’ dedi (ayy nası mutlu
oldum anlatamam) Hemen koştur koştur lazımlığı getirdim salonun ortasına… ‘Tut
annecim sakın yapma, geldim, yetiştim’ (kahramanımız -yani ben- burada bir Tarkan, bir Malkoçoğlu edasında önüne geçen her koltuğu itekliyor, her kapıyı tekmelerde
açıyor vs. vs… tamam fazla abarttım) Neyse bizim minik oturdu bekliyoruz. Aralarda bir
teknik direktör edasıyla taktik veriyorum, ‘şöyle yap, böyle yap, hadi, bitmedi
mi daha, aaa sen tv izliyosun ama hadi annecim’ derkeeennn şııırrrr diye bi
ses… ‘anne bitti’diye kalkıverdi..
Eee hani gaka? Meğer ben bişeyi atlamışım.. vücudundan çıkan
dışkıları kuzuyla tanıştırmayı… Fazla
detaya girmicem kısa bir tanışma faslı yaşandı evde…
Ama en dumur olay da her yaptığından sonra ‘anne başardım’
demesi. Te allam yaa… büyüsün anlatıcam bunları hep ona :)
Dip not: bu yazıyı yanılmadan 2 hafta öncesi yazmıştım. Şu
sıralar baya baya tutuyoruz çişimizi. Hatta yerinde hoplayıp zıplıyorsa. Dönüp
duruyorsa anında lazımlığa oturtuyorum hemencik yapıyor.
Ve son dumurumuz: Gakamızı yaptıktan sonra ‘anne bak kule
yaptım’ diye gösterrnesi

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder