Kuzucum dün geceyi ilk defa evinden bizlerden uzak geçirdi….
Babanne’nin acil işi çıkmasıyla anneanne arandı, o da Mudanya’ya
gitmesi gerektiğini söyleyince geçerken uğranıp evden alındı kuzu… Akşam iş
çıkışı uğrayıp alırız diye konuşuldu.
O sırada şimşekler çaktı birden… gece orda kalsa, kalsa mı
ki, kalır mı ki, olur mu ki…..
derkeeennn annemi arayıp söyleyiverdim. ‘’Sinem kalsın sizde, yarın
bırakırsınız eve’’
Emrivaki oldu birazcık ama bir yerden başlamak lazım dimi
ama…
İşten eve geldiğimizde bizde bir sersemlik vardı, evde bir
sessizlik…. Hadi yemeğe çıkalım bari dedik… sonra bir şeyler içeriz dedik…
gezer tozarız dedik… sinemaya gidelim dedik… ay hamama mı gitsek dedik…
Hani kafesteki kuşu serbest bırakırsın da kuş oradan oraya
uçar ya deli gibi, ne yapacağını bilemez sonra gider kafesin demirlerine konar.
Hah işte bizde aynen öyleydik
Gide gide fastfood yedik, kısa bir Bursa turu yapıp eve
geldik, film izledik… tabi o sıra kardeşimle sürekli yazıştık Mudanyadaki durum
hakkında saolsun ses kaydı, video fln yolladı bol bol… Anladığım ve de gördüğüm
kadarıyla keyifleri yerindeydi…
Vukuatsız atlattık yani…
Özlem konusuna hiç girmiyorum. Tavan yapmış durumda çünkü
bende…
Kendime not: bir daha tekrarlanırsa bu kalma olayı saat 20:00yi gösterdiğinde
uyumuş olucam
