SELAM DÜNYALI BİZ bitİZ

Merhaba Sevgili Ziyaretçim,

Malum taze annelikten taze veliliğe geçiş yaptım…

Okulun başladığı 2.ay okuldan gönderilen bir not ile çoookk öncelerden tanıştığım ama sonraları hayatımda yeri olmadığı için bir daha hiç görüşmediğim bir eski dost ile yüzleşmem gerekti.

BİT

‘’okulumuzda bazı öğrencilerimizde bit görülmüştür, lütfen gerekli ilaçlamayı ve önlemi alınız’’

DAANNN DAANNN DANNN!!!!!

Ben ki yolda yürüyen karınca gördüğümde bile kaşıntı basan


bir insanım… Bit denen o yüzsüüüzzz, o çirkef mahlukla nasıl baş ederim… nerelere gideyim, nasıl edeyim, başımı nerelere vurayımmmm…

Hemen eczanede aldım soluğu.  Bit öldürücü,kovucu,uzaklaştırıcı ne varsa stokladım… Çok sükür kuzumun o ipek o lüle saçlarını korudum.. Ama geceleri uykusuz kaldım düşünmekten –ya bitlenirsek diye-

Öncelikle her ihtimale karşı paranit ile ilaçladım saçlarını ve çocukluğumun korkulu rüyası o ince dişli tarakla defalarca taradım bir şey çıkmamasına rağmen….

Bit kovucu rozet toka ne varsa toplayıp getirdim eve… Okulda uyurken giydiği pijamasına bile rozet taktım…. –Allahım o nasıl bir koku öyle-

Son olarak duranit koruyucu şampuan ile –eczacımızın tavsiyesi ile- haftada 1 kez yıkıyoruz saçlarını….

Çok şükür bitlenmedik ama korkusu yetti…. Paronayaklıkta level atladım.. yemek yerken,tv izlerken,dişlerini fırçalarken boş bulduğum her an saçlarını kontrol ettim…

Geçen hafta aynı uyarı yazısından yine geldi…bu kez daha doğal karşıladım… ‘’insan bilmediği şeyden korkarmış’’ yeni bir toka ve rozet aldım, eskisinini etkisi geçmişse diye o  kadar…..

Daha güzel haberlerle yeniden görüşmek üzereee.... 

#sinemkiz Okullu Oldu

Merhaba,

31 Ağustos 2015 pazartesi günü itibari ile 2015-2016 eğitim öğretim yılına veli olarak geçiş yapmış bulunuyorum…

daha dün annemin kollarında yaşarken, çiçekli bahçemin yollarında koşarken, ne ara büyüdüm de veli kontenjanına geçiş yaptım inanın hiç bilmiyorum…

Gözümün önünde büyüyorlar ve ben bunu hayat telaşından göremiyorum… (özellikle son 6 ay nasıl geçti, hiçbir fikrim yok.) #keyfitendegilkuzeyden

İdeal okula başlama yaşı hakkında farklı farklı görüşler var.. Ama bana soracak olursanız, çocuğun evde canının sıkılmaya başladığı an okula başlamasının zamanı gelmiştir. Hele ki ‘’anne, şimdi napalım?’’ cümlesi günde en az 5 kez kurulmaya başlandıysa…

Sinem’i okula kayıt ettirene kadar hep bir vicdan azabı duyuyordum. (her annede olduğu gibi)

Ne var yani bir sene daha evde dursa, erkenden okula başlayıp çocuğu okuldan soğutmanın ne lüzumu var, vs. vs.

İşin aslı öyle değilmiş… Kayıt aşamasında okulumuzun kurucusu Elif Hanım’a açtım hislerimi.. ‘’Acaba haftanın 3 günü mü gelse, yada 5 yarım gün mü gelse, sıkılmasın okuldan’’ dememe kalmadı. Kamp değil burası dedi. Siz hiç evde şarkı söyleyerek diş fırçalıyor musunuz? Dedi.  o sözü yetti içimi ferahlatmaya.

Bir de kahvaltı sorunumuz var bizim. Sinem sağ olsun kahvaltıda yenebilecek hiçbir şey yemiyor. Omlet yer yumurta yemez. Peynir türevi ne olursa olsun yemez ama kaşarlı yada peynirli tost yer. Zeytin yemez,domates yemez vs. vs. sıkıntılı yani… onu da arkadaşlarından görerek aşacağını düşünüyorum… Üstün DÖKMEN hocanın bir sözü gelir aklıma bu konular açılınca hep; Yiyeceğin bulunduğu bir ortamda hiçbir çocuk açlıktan ölmez, eğer öyle olsaydı sokak çocuğu diye bir kavram olmazdı…

Vel hasıl kelam okula başladık bir ay geride kaldı. Alıştık mı alıştık (!) sabahları hala sürünerek kalkıyor yataktan ‘’anne niye okula gitmek zorundayım?’’ diyor. Bende zorunda değilsin, ama evde kalsan şunlar şunlar olur, okula gitsen şunlar şunlar olur diyorum… kikirdiyor… Ve ne yalan söyleyeyim bu yaşımda ben bile işe gelirken aynı duyguları yaşıyorum. Çocuğa hak vermek gerek yani…

*** Okul dediysem kreş yaşında daha bizimkisi 44aylık.  :)

Yeni veli kişisine not: Çocuk kaç yaşında olursa olsun sizin stresinizi hissediyor. Okula gitmek,sınava girmek vs. gayet doğal olaylar gözümüzde fazla büyütmemek gerek. Kontrolü öğretmenlerimize bırakalım onlar bu işin okulunu okumuşlar. 

Oldukça uzun bir aradan sonra KOCAMAN bir merhaba,

2 çocuklu hayattan merhaba bu kez….

Hayatımın geri kalanını ‘’2. çocuk kolay, 2 çocuk zor’’ sözünü deneyimleyerek yaşayacağım gibi görünüyor.

Anlatmaya tam olarak nereden başlayacağım bilmiyorum… (şuan işbaşı yaptım ve benim minik kuzu 6ay 13günlük)

Doğum öncesi çalışabilir raporu aldığım için doğuma 1 ay kalaya kadar çalıştım… Ne yazık ki güzel ülkemde doğum izni hala doğumdan sonra 8 hafta!!! (nasıl bir çelişki bu; ilk 6 ay sadece anne sütü, ama doğum sonrası izin 8 hafta) Neyse ki çalıştığım işyerinde hakkımız olan süt iznini toplu kullanabiliyoruz (buna şükreder hale geldik)

Evde kaldığım o bir ay da #sinemkiz ile bol bol vakit geçirdim. Öğle uykumuzu bile birlikte uyuduk kimi zaman. Ne de olsa bir ay sonra, değil öğle, gece uykuları diye bir şey kalmayacaktı hayatımda. Mini bir #mudanyagünlüğü oluşturdum instagramda… Artık annesinin karnında olan kardeşi dünyaya gelecekti, buna hazırlamaya çalıştım Sinem’i.

Kardeşinin ismine birlikte karar verdik, kendi dolabından bir raf ayırdı kardeşi için (o daha bebekti, bir raf yeterliydi ona)  bebek şekerlerini birlikte hazırladık, bir de gelecek kardeşine kendisi için oyuncak sipariş etti.. (hastanede çok işimiz yaradı bu taktik..) 

Günler günleri kovaladı ve 5 Mart sabaha karşı saat:05:00 da (tam sabah ezanları okunurken) #anasınınkuzeyi dünyaya gözlerini açtı… (belirtmeden geçemeyeceğim Sinem doğduktan sonra öğrendiğim ve çok özendiğim ten tene teması da gerçekleştirebildim. Ömrümce unutamayacağım bir andı benim için…)

Yazacak ne çok şey var aslında ama onlarda diğer postların konusu olsun, şimdilik bu kadar…

Görüşmek üzere…

***Ten Tene Temas (TTT) aslında olması gereken doğal sürecin kendisidir. Hastanelerdeki alışılageldiği gibi bebeğin doğar doğmaz kordonunun kesildiği ve ısıtıcının altına yerleştirildiği uygulamadan farklı olarak, basitçe bebeğin çıplak olarak annenin çıplak göğsüne yerleştirilmesi, kuru ve sıcak tutmak için battaniye ile örtülmesidir. İdeal olarak Ten Tene Temas doğumdan hemen sonra veya kısa bir süre sonra başlar. Bebek ilk emzirilmesi bitene kadar kesintisiz olarak anne göğsünde kalır.

Özellikle vurgulanması gereken nokta, bebeği annenin elbisesi veya bir havlu üstüne koymak, giyinik ya da bir beze sarılmış haldeki bebeği anneye vermek ya da sadece yanak yanağa birkaç saniyeliğine anneyle bebeği buluşturmak Ten Tene Temas DEĞİLDİR.

İKİNCİ?

Selamlar Ey Sevgili Okuyucum…

Bu yazı kendime itiraf yazısıdır… bekli yayınlandıktan hemen sonra belki de birkaç zaman sonra yayından kaldırılacak. Bekli de evrenin bir köşesinde sonsuza dek asılı kalacak… (çok edebik oldu)

2. bebiye hamileyim… Tamamen planlı ve istenen bir bebi… Bu yaşadıklarım benim iç dünyamla alakalı tamamen…

Beni tanımayanlar için belirteyim 33 aylık (Ocak ayında 3 yaşını dolduracak) dünyalar tatlısı bir kızım var. –dilimi ısırarak söylemek istiyorum- gayet akıllı ve uslu (2yaş sendromunu saymazsak)

İlki ve ikinci hamilelik bu kadar mı farklı olur??? 5.aya girmem bulantılarımı bir nebze kesse de yerine çok rahatsız edici bir mide ekşimesi bıraktı. Bu bulantılardan daha kötü… Öyle ki yemek yedikten sonra 5 saat bile geçse o yemeği midemde hissediyorum… Yemek yemeğe korkar durumdayım… Su içmek durumu daha kötü hale getiriyor. İlkinde iş yerinde günde 2lt su için ben bunda 0,5lik su şişesini 2 günde içebiliyorum… İlkinde günde yarım litre süt içen ben şuan en son ne zaman süt içtim hatırlamıyorum… İlkinde cevizi bademi masasından eksik etmeyen ben jelibon aş eriyorum…

Kendi kendime nazar değdirdim sanırım…

Uyku düzeni ise altüst durumda… ilkinde akşamları izlediğim dizilerin özetlerini izlerken uyuyakalıyordum, hafta sonları ise hazır kahvaltıma bile zor uyanıyordum… Şimdi ise hafta sonları özellikle 7:30da kurulu saat gibiyim…

Bunlar bedeni etkileyen olumsuzluklar… birde ruha işleyenler var ki sanırım ikinci hamileliğini yaşayan herkes yaşamıştır bunları… Gelecek olanı da ilki kadar çok sevebilecek miyim? Geldiğinde ilkine bu kadar hoşgörülü davranabilecek miyim? Aile büyükleri ikinciye daha çok ilgi gösterdiğinde canım ilk kuzum nasıl etkilenecek? Vs.. vs…

Cinsiyetin erkek olduğunu öğrendiğimde ağladım… Erkek olacağını hissediyordum zaten şaşırmadım o yüzden, ama dondum kaldım… Neden bilmiyorum… hem sevindim –kızım evin prensesi olarak kalmaya devam edecek- hem de erkek ve kız çocuklarına karşı toplumun kuralcılığı ve ister istemez kız ve erkek çocuklarına sunulan iltimaslar geldi gözümün önüne… bunlara bir de normal insanlarda 3 yılda salgılanan östrojen hormonunun hamilelerde 1 günde salgılandığı gerçeği eklenince bi tuhaf oldum işte….

Hee bir de işim maddi boyutu var tabii ama onu ‘’her çocuk kendi kısmetiyle gelir’’ diyerek görmezden geliyoruz… görmezden geliyoruz deseme evde uniseks kullanıma müsait olan bebe eşyalarına gözüm ilişiyor da tek mama sandalyemiz ve beşiğimiz var elimizde avucumuzda… kızım olursa pembe bişi asla almam diyen ben, buradan kendime ‘naniiiikkk’ yapmak istiyorum… (aynı şekilde oğlum olursa ‘oğluşum’ kelimesini asla kullanmam diyen bana buradan göz kırpıyor ve dikkatli olması gerektiğini hatırlatıyorum) 

Şimdilik bu kadar... Artık daha çok yazacağım...

DUYURU

Yakında yeni maceralarla dolu bir yazı dizisine başlıyorum :) 
(aslında başladım da yayınlamak için bi kaç düzeltmeye ve zamana ihtiyacım var) 

GGG :)

beni izlemeye devam edinnnn ;)

Fırında Tavuklu Kabak Karnıyarık

Yeniden Merhaba,

Bugün değişik bir tarifle karşınızdayım. Arda’nın Mutfağında görüp denediğim bir yemek… ara sıcak olarak da tercih edilebilir aslında… Hatta iç malzemesi haşlanmış fırın makarna ile harmanlayıp değişik bir fırın makarna tecrübesi bile yaşanabilir.

Çok amaçlı bir yemek yani  :)

Benim kuzu bile yarısını yedi (tabi ‘bu son çatal, başka vermicem fln.. diye diye….)

Yapması da kolay..

O kadar methettim malzemeleri vereyim. (biz mini mini bir çekirdek aile olduğumuzdan ben ölçüleri aynen uygulamadım.. size sitedeki hali ile yazıyorum)

Fırında Tavuklu Kabak Karnıyarık Malzemeleri:

4 adet aynı boyda kabak
2 adet tavuk göğsü
1 adet soğan
2 adet çarliston biber
2 diş sarımsak
2 yemek kaşığı un
500 ml süt
150 gr rende taze kaşar peyniri
1 tutam muskat rendesi (ben koymadım)
Tuz
Karabiber
Zeytinyağı

Yapılışı:
Kabakları uzunlamasına 2’ye bölün, alt kısmından ince bir parça alın ki kabaklar tepside düzgün dursun. Kabakların içindeki çekirdekli kısmını bir kaşık yardımıyla alıp içlerinin havuz gibi olmasını sağlayın ve kabakları fırın tepsinize alın.
Üzerlerine tuz ve zeytinyağı gezdirdiğiniz kabakları 10-15 dakika 180 derece fırında yumuşatın.
İç harç için tavuk etlerini küçük doğrayın. Soğan ve biberi yemeklik doğrayın. Sarımsağı ezin.
Orta boy bir tencereye 2 yemek kaşığı zeytinyağı ekleyin, yağ kızınca tavukları ilave edin.
Tavuklar renk aldığında biberleri ekleyin bir tur çevirin ve soğanı ilave edin.
Soğan ve biber yumuşadığında unu ilave edin.
Unun kokusu çıktığında tereyağını ve sarımsakları ekleyin ve bit tur çevirin.
Süt, tuz ve karabiberi ekleyin ve kıvam alıncaya kadar pişirin, içine bir tutam muskat rendeleyin.
Tencereyi ateşten alıp içine rendelenmiş kaşar peynirini ilave edip peynir tamamen eriyinceye kadar karıştırın.
Fırın tepsinize yerleştirdiğiniz kabakların içlerine bu harçtan doldurun, üzerlerine pul biber ve nane serpin.
180 derecede önceden ısıtılmış fırında 20-25 dakika kadar pişirin.

bulamaç görüntüsü sizi yanıltmasın lezzeti müthiş.. o çok amaçlı iç harcı bu

pişmeden önceki hali. pişirdikten sonra fotoğraflamayı unutmuşum :(

E hadi afiyet olsuuunn... 

Anne olmak kolay mı sandın?

Merhaba Sevgili Okur,

Şu aralar enerjimin dibini gördüğünü hissediyorum... İş yeri ayrı, eve gidince sinsin'in enerjisine ayak uydurmaya çalışmak ayrı, -hele NEDEN'li sorularına cevap vermek onu saymıyorum bile- e malum ramazan ayını verdiği bir dinginlik hali de var....

Çok şükür ki geceleri -her gece olmasa da- kesintisiz uyumaya başladı şu sıralar. Ama şimdi de Wc Sorunsalımızdan dolayı gece uyandırma, çiş yaptırma seramonimiz var :) 

Yani, bu anne kişisinin rahat yüzü göreceği günler artık hayalll...

Neyse ki okuduğum bu hadis-i şerifler biraz destek timi etkisi yarattı.... 

‘’Kadın hamile iken, bu onun için gündüz oruçlu, gece namazlı, rabbine gönülden teslim olmuş, mücahit bir kimsenin ecir ve mükafatı gibi manen kazanç sağlayan bir durum hasıl eder’’.

‘’Doğum ağrısı tuttuğunda, hiçbir mahluk onun ne kadar çok ecir ve mükafat kazandığını hakkıyla idrak edemez’’.

“Çocuk büyüyüp sütten kesilme zamanı gelince, vazifeli melek her iki omuzuna vurarak der ki: ‘hiç günahın kalmadı, pak oldun. Haydi hayata günahsız olarak yeniden başla’..”

Yani AK PAK olmak o kadar kolay değil....