28 Eylül 2015 Pazartesi

#sinemkiz Okullu Oldu

Merhaba,

31 Ağustos 2015 pazartesi günü itibari ile 2015-2016 eğitim öğretim yılına veli olarak geçiş yapmış bulunuyorum…
daha dün annemin kollarında yaşarken, çiçekli bahçemin yollarında koşarken, ne ara büyüdüm de veli kontenjanına geçiş yaptım inanın hiç bilmiyorum…

Gözümün önünde büyüyorlar ve ben bunu hayat telaşından göremiyorum… (özellikle son 6 ay nasıl geçti, hiçbir fikrim yok.) #keyfitendegilkuzeyden

İdeal okula başlama yaşı hakkında farklı farklı görüşler var.. Ama bana soracak olursanız, çocuğun evde canının sıkılmaya başladığı an okula başlamasının zamanı gelmiştir. Hele ki ‘’anne, şimdi napalım?’’ cümlesi günde en az 5 kez kurulmaya başlandıysa…

Sinem’i okula kayıt ettirene kadar hep bir vicdan azabı duyuyordum. (her annede olduğu gibi)
Ne var yani bir sene daha evde dursa, erkenden okula başlayıp çocuğu okuldan soğutmanın ne lüzumu var, vs. vs.

İşin aslı öyle değilmiş… Kayıt aşamasında okulumuzun kurucusu Elif Hanım’a açtım hislerimi.. ‘’Acaba haftanın 3 günü mü gelse, yada 5 yarım gün mü gelse, sıkılmasın okuldan’’ dememe kalmadı. Kamp değil burası dedi. Siz hiç evde şarkı söyleyerek diş fırçalıyor musunuz? Dedi.  o sözü yetti içimi ferahlatmaya.

Bir de kahvaltı sorunumuz var bizim. Sinem sağ olsun kahvaltıda yenebilecek hiçbir şey yemiyor. Omlet yer yumurta yemez. Peynir türevi ne olursa olsun yemez ama kaşarlı yada peynirli tost yer. Zeytin yemez,domates yemez vs. vs. sıkıntılı yani… onu da arkadaşlarından görerek aşacağını düşünüyorum… Üstün DÖKMEN hocanın bir sözü gelir aklıma bu konular açılınca hep; Yiyeceğin bulunduğu bir ortamda hiçbir çocuk açlıktan ölmez, eğer öyle olsaydı sokak çocuğu diye bir kavram olmazdı…




Vel hasıl kelam okula başladık bir ay geride kaldı. Alıştık mı alıştık (!) sabahları hala sürünerek kalkıyor yataktan ‘’anne niye okula gitmek zorundayım?’’ diyor. Bende zorunda değilsin, ama evde kalsan şunlar şunlar olur, okula gitsen şunlar şunlar olur diyorum… kikirdiyor… Ve ne yalan söyleyeyim bu yaşımda ben bile işe gelirken aynı duyguları yaşıyorum. Çocuğa hak vermek gerek yani…


*** Okul dediysem kreş yaşında daha bizimkisi 44aylık.  :)



Yeni veli kişisine not: Çocuk kaç yaşında olursa olsun sizin stresinizi hissediyor. Okula gitmek,sınava girmek vs. gayet doğal olaylar gözümüzde fazla büyütmemek gerek. Kontrolü öğretmenlerimize bırakalım onlar bu işin okulunu okumuşlar. 

18 Eylül 2015 Cuma

Oldukça uzun bir aradan sonra KOCAMAN bir merhaba,


2 çocuklu hayattan merhaba bu kez….
Hayatımın geri kalanını ‘’2. çocuk kolay, 2 çocuk zor’’ sözünü deneyimleyerek yaşayacağım gibi görünüyor.

Anlatmaya tam olarak nereden başlayacağım bilmiyorum… (şuan işbaşı yaptım ve benim minik kuzu 6ay 13günlük)

Doğum öncesi çalışabilir raporu aldığım için doğuma 1 ay kalaya kadar çalıştım… Ne yazık ki güzel ülkemde doğum izni hala doğumdan sonra 8 hafta!!! (nasıl bir çelişki bu; ilk 6 ay sadece anne sütü, ama doğum sonrası izin 8 hafta) Neyse ki çalıştığım işyerinde hakkımız olan süt iznini toplu kullanabiliyoruz (buna şükreder hale geldik)

Evde kaldığım o bir ay da #sinemkiz ile bol bol vakit geçirdim. Öğle uykumuzu bile birlikte uyuduk kimi zaman. Ne de olsa bir ay sonra, değil öğle, gece uykuları diye bir şey kalmayacaktı hayatımda. Mini bir #mudanyagünlüğü oluşturdum instagramda… Artık annesinin karnında olan kardeşi dünyaya gelecekti, buna hazırlamaya çalıştım Sinem’i.

Kardeşinin ismine birlikte karar verdik, kendi dolabından bir raf ayırdı kardeşi için (o daha bebekti, bir raf yeterliydi ona)  bebek şekerlerini birlikte hazırladık, bir de gelecek kardeşine kendisi için oyuncak sipariş etti.. (hastanede çok işimiz yaradı bu taktik..) 

Günler günleri kovaladı ve 5 Mart sabaha karşı saat:05:00 da (tam sabah ezanları okunurken) #anasınınkuzeyi dünyaya gözlerini açtı… (belirtmeden geçemeyeceğim Sinem doğduktan sonra öğrendiğim ve çok özendiğim ten tene teması da gerçekleştirebildim. Ömrümce unutamayacağım bir andı benim için…)







Yazacak ne çok şey var aslında ama onlarda diğer postların konusu olsun, şimdilik bu kadar…

Görüşmek üzere…

***Ten Tene Temas (TTT) aslında olması gereken doğal sürecin kendisidir. Hastanelerdeki alışılageldiği gibi bebeğin doğar doğmaz kordonunun kesildiği ve ısıtıcının altına yerleştirildiği uygulamadan farklı olarak, basitçe bebeğin çıplak olarak annenin çıplak göğsüne yerleştirilmesi, kuru ve sıcak tutmak için battaniye ile örtülmesidir. İdeal olarak Ten Tene Temas doğumdan hemen sonra veya kısa bir süre sonra başlar. Bebek ilk emzirilmesi bitene kadar kesintisiz olarak anne göğsünde kalır.


Özellikle vurgulanması gereken nokta, bebeği annenin elbisesi veya bir havlu üstüne koymak, giyinik ya da bir beze sarılmış haldeki bebeği anneye vermek ya da sadece yanak yanağa birkaç saniyeliğine anneyle bebeği buluşturmak Ten Tene Temas DEĞİLDİR.