İKİNCİ?

Selamlar Ey Sevgili Okuyucum…

Bu yazı kendime itiraf yazısıdır… bekli yayınlandıktan hemen sonra belki de birkaç zaman sonra yayından kaldırılacak. Bekli de evrenin bir köşesinde sonsuza dek asılı kalacak… (çok edebik oldu)

2. bebiye hamileyim… Tamamen planlı ve istenen bir bebi… Bu yaşadıklarım benim iç dünyamla alakalı tamamen…

Beni tanımayanlar için belirteyim 33 aylık (Ocak ayında 3 yaşını dolduracak) dünyalar tatlısı bir kızım var. –dilimi ısırarak söylemek istiyorum- gayet akıllı ve uslu (2yaş sendromunu saymazsak)

İlki ve ikinci hamilelik bu kadar mı farklı olur??? 5.aya girmem bulantılarımı bir nebze kesse de yerine çok rahatsız edici bir mide ekşimesi bıraktı. Bu bulantılardan daha kötü… Öyle ki yemek yedikten sonra 5 saat bile geçse o yemeği midemde hissediyorum… Yemek yemeğe korkar durumdayım… Su içmek durumu daha kötü hale getiriyor. İlkinde iş yerinde günde 2lt su için ben bunda 0,5lik su şişesini 2 günde içebiliyorum… İlkinde günde yarım litre süt içen ben şuan en son ne zaman süt içtim hatırlamıyorum… İlkinde cevizi bademi masasından eksik etmeyen ben jelibon aş eriyorum…

Kendi kendime nazar değdirdim sanırım…

Uyku düzeni ise altüst durumda… ilkinde akşamları izlediğim dizilerin özetlerini izlerken uyuyakalıyordum, hafta sonları ise hazır kahvaltıma bile zor uyanıyordum… Şimdi ise hafta sonları özellikle 7:30da kurulu saat gibiyim…

Bunlar bedeni etkileyen olumsuzluklar… birde ruha işleyenler var ki sanırım ikinci hamileliğini yaşayan herkes yaşamıştır bunları… Gelecek olanı da ilki kadar çok sevebilecek miyim? Geldiğinde ilkine bu kadar hoşgörülü davranabilecek miyim? Aile büyükleri ikinciye daha çok ilgi gösterdiğinde canım ilk kuzum nasıl etkilenecek? Vs.. vs…

Cinsiyetin erkek olduğunu öğrendiğimde ağladım… Erkek olacağını hissediyordum zaten şaşırmadım o yüzden, ama dondum kaldım… Neden bilmiyorum… hem sevindim –kızım evin prensesi olarak kalmaya devam edecek- hem de erkek ve kız çocuklarına karşı toplumun kuralcılığı ve ister istemez kız ve erkek çocuklarına sunulan iltimaslar geldi gözümün önüne… bunlara bir de normal insanlarda 3 yılda salgılanan östrojen hormonunun hamilelerde 1 günde salgılandığı gerçeği eklenince bi tuhaf oldum işte….

Hee bir de işim maddi boyutu var tabii ama onu ‘’her çocuk kendi kısmetiyle gelir’’ diyerek görmezden geliyoruz… görmezden geliyoruz deseme evde uniseks kullanıma müsait olan bebe eşyalarına gözüm ilişiyor da tek mama sandalyemiz ve beşiğimiz var elimizde avucumuzda… kızım olursa pembe bişi asla almam diyen ben, buradan kendime ‘naniiiikkk’ yapmak istiyorum… (aynı şekilde oğlum olursa ‘oğluşum’ kelimesini asla kullanmam diyen bana buradan göz kırpıyor ve dikkatli olması gerektiğini hatırlatıyorum) 

Şimdilik bu kadar... Artık daha çok yazacağım...

DUYURU

Yakında yeni maceralarla dolu bir yazı dizisine başlıyorum :) 
(aslında başladım da yayınlamak için bi kaç düzeltmeye ve zamana ihtiyacım var) 

GGG :)

beni izlemeye devam edinnnn ;)

Fırında Tavuklu Kabak Karnıyarık

Yeniden Merhaba,

Bugün değişik bir tarifle karşınızdayım. Arda’nın Mutfağında görüp denediğim bir yemek… ara sıcak olarak da tercih edilebilir aslında… Hatta iç malzemesi haşlanmış fırın makarna ile harmanlayıp değişik bir fırın makarna tecrübesi bile yaşanabilir.

Çok amaçlı bir yemek yani  :)

Benim kuzu bile yarısını yedi (tabi ‘bu son çatal, başka vermicem fln.. diye diye….)

Yapması da kolay..

O kadar methettim malzemeleri vereyim. (biz mini mini bir çekirdek aile olduğumuzdan ben ölçüleri aynen uygulamadım.. size sitedeki hali ile yazıyorum)

Fırında Tavuklu Kabak Karnıyarık Malzemeleri:

4 adet aynı boyda kabak
2 adet tavuk göğsü
1 adet soğan
2 adet çarliston biber
2 diş sarımsak
2 yemek kaşığı un
500 ml süt
150 gr rende taze kaşar peyniri
1 tutam muskat rendesi (ben koymadım)
Tuz
Karabiber
Zeytinyağı

Yapılışı:
Kabakları uzunlamasına 2’ye bölün, alt kısmından ince bir parça alın ki kabaklar tepside düzgün dursun. Kabakların içindeki çekirdekli kısmını bir kaşık yardımıyla alıp içlerinin havuz gibi olmasını sağlayın ve kabakları fırın tepsinize alın.
Üzerlerine tuz ve zeytinyağı gezdirdiğiniz kabakları 10-15 dakika 180 derece fırında yumuşatın.
İç harç için tavuk etlerini küçük doğrayın. Soğan ve biberi yemeklik doğrayın. Sarımsağı ezin.
Orta boy bir tencereye 2 yemek kaşığı zeytinyağı ekleyin, yağ kızınca tavukları ilave edin.
Tavuklar renk aldığında biberleri ekleyin bir tur çevirin ve soğanı ilave edin.
Soğan ve biber yumuşadığında unu ilave edin.
Unun kokusu çıktığında tereyağını ve sarımsakları ekleyin ve bit tur çevirin.
Süt, tuz ve karabiberi ekleyin ve kıvam alıncaya kadar pişirin, içine bir tutam muskat rendeleyin.
Tencereyi ateşten alıp içine rendelenmiş kaşar peynirini ilave edip peynir tamamen eriyinceye kadar karıştırın.
Fırın tepsinize yerleştirdiğiniz kabakların içlerine bu harçtan doldurun, üzerlerine pul biber ve nane serpin.
180 derecede önceden ısıtılmış fırında 20-25 dakika kadar pişirin.

bulamaç görüntüsü sizi yanıltmasın lezzeti müthiş.. o çok amaçlı iç harcı bu

pişmeden önceki hali. pişirdikten sonra fotoğraflamayı unutmuşum :(

E hadi afiyet olsuuunn... 

Anne olmak kolay mı sandın?

Merhaba Sevgili Okur,

Şu aralar enerjimin dibini gördüğünü hissediyorum... İş yeri ayrı, eve gidince sinsin'in enerjisine ayak uydurmaya çalışmak ayrı, -hele NEDEN'li sorularına cevap vermek onu saymıyorum bile- e malum ramazan ayını verdiği bir dinginlik hali de var....

Çok şükür ki geceleri -her gece olmasa da- kesintisiz uyumaya başladı şu sıralar. Ama şimdi de Wc Sorunsalımızdan dolayı gece uyandırma, çiş yaptırma seramonimiz var :) 

Yani, bu anne kişisinin rahat yüzü göreceği günler artık hayalll...

Neyse ki okuduğum bu hadis-i şerifler biraz destek timi etkisi yarattı.... 

‘’Kadın hamile iken, bu onun için gündüz oruçlu, gece namazlı, rabbine gönülden teslim olmuş, mücahit bir kimsenin ecir ve mükafatı gibi manen kazanç sağlayan bir durum hasıl eder’’.

‘’Doğum ağrısı tuttuğunda, hiçbir mahluk onun ne kadar çok ecir ve mükafat kazandığını hakkıyla idrak edemez’’.

“Çocuk büyüyüp sütten kesilme zamanı gelince, vazifeli melek her iki omuzuna vurarak der ki: ‘hiç günahın kalmadı, pak oldun. Haydi hayata günahsız olarak yeniden başla’..”

Yani AK PAK olmak o kadar kolay değil.... 

PANKEK

Merhaba Sayın Seyirciler,

Aslında bu tarifi ‘Pazar kahvaltılarının neşe kaynağı’ diye yayınlamayı düşünüyordum ama araya ramazan girince daha fazla bekletmek istemedim. Sahura özel olsun bu da :)

Gittiğim tatil otellerinin kahvaltılarında uğruna sıra beklediğim bir tat pankek…

Netten çok tarif araştırdım, en sonunda bulduğum tariflerden karma bir tarif oluşturdum yine…

Mutlaka denemelisiniz diyor, sizlere pankek tarifimi takdim ediyorum…..

Bu tarif ile yaklaşık 20 adet pankekiniz olabilir….

Tarifi:

1 büyük yumurta (veya 2 küçük yumurta)

1 paket vanilya (veya 1-2 çay kaşığı tarçın da olabilir hoş bir aroma veriyor)

1 tutam tuz

Yarım çay bardağı sıvıyağ

1 su bardağı süt

1 paket kabartma tozu

1 su bardağı un

2 yemek kaşığı toz şeker

Yapılışı:

 Un, seker, kabartma tozu, vanilya ve tuzu bir kapta karıştırın. Daha sonra yumurta, süt ve sıvıyağı ilave edip çırpın. Boza kıvamında ve içinde kabarcıklar olmayan bir hamurunuz olacak. Hamuru 20-30 dakika buzdolabında dinlendirin. (bence tek zor tarafı bu bekleme kısmı, o sırada çayı demleyin, ne bileyim masaya nutella –ki pankekin kankası olur kendileri- bal reçel vs. koyun..) Sonrasında teflon tavada pişirmeye başlayın.. Ben tavayı yağlamak için kimi zaman tereyağı kimi zaman zeytin yağı kullanıyorum seçim sizin.. Üst tarafı göz göz olup, kenarları kurumaya başlayınca bir yüzü pişmiş diğer yüzü pişmeye hazır demektir.. Tüm malzemeyi bitene kadar pişirin.

*Her defasında yağ sürmek gerekmiyor.

*Bir seferde 3-4 tanesini birden pişirebilirsiniz. Çünkü hamur tavaya döktüğünüz gibi kalıyor. Krep hamuru gibi akışkan olmadığından dağılmıyor.

Yok ben sahuru beklemeden direkt iftarda yapıcam bunu..

Görüşmek üzereee….

WC SORUNSALI

2 yaş sendromunun son evrelerini (yani ben öyle ümit ediyorum) yaşadığımız şu dönemlerde hayatımıza bir renk,bir ışık geldi…

WC……..

B.ktan bir konu yani… :)

Ama maşallah çabuk adapte oldu kuzu… H.sonu uyku saatleri dışında hiç bez bağlamadım… Zırt pırt sordum annecim gakan var mı diye… Bi kaç kez küçük kazalar yaşandı ama o kadar olur dimi :)

 

İlk zamanlar (yani konuya bu kadar adapte olmamışken) arada wc adaptörünü takıp banyoda biraz olayı yaşaması adına gaka yapma denemeleri yapıyorduk… bir keresinde; poposuna yurarak ‘hadi popo, hadi popo.. anne popo gaka yapmıyoooo… off popo hadiii yapsanaaa’ dediğini tank olmuştum.. bu zamane çocukları başka oluyor dostum

Dün akşam, birden, ‘anne gakam geldi’ dedi (ayy nası mutlu oldum anlatamam) Hemen koştur koştur lazımlığı getirdim salonun ortasına… ‘Tut annecim sakın yapma, geldim, yetiştim’ (kahramanımız -yani ben- burada bir Tarkan, bir Malkoçoğlu edasında önüne geçen her koltuğu itekliyor, her kapıyı tekmelerde açıyor vs. vs… tamam fazla abarttım) Neyse bizim minik oturdu bekliyoruz. Aralarda bir teknik direktör edasıyla taktik veriyorum, ‘şöyle yap, böyle yap, hadi, bitmedi mi daha, aaa sen tv izliyosun ama hadi annecim’ derkeeennn şııırrrr diye bi ses… ‘anne bitti’diye kalkıverdi..

Eee hani gaka? Meğer ben bişeyi atlamışım.. vücudundan çıkan dışkıları kuzuyla tanıştırmayı…  Fazla detaya girmicem kısa bir tanışma faslı yaşandı evde…

Ama en dumur olay da her yaptığından sonra ‘anne başardım’ demesi. Te allam yaa… büyüsün anlatıcam bunları hep ona :)

Dip not: bu yazıyı yanılmadan 2 hafta öncesi yazmıştım. Şu sıralar baya baya tutuyoruz çişimizi. Hatta yerinde hoplayıp zıplıyorsa. Dönüp duruyorsa anında lazımlığa oturtuyorum hemencik yapıyor.

Ve son dumurumuz: Gakamızı yaptıktan sonra ‘anne bak kule yaptım’ diye gösterrnesi 

Sen neymişsin be 2 yaş...

Bir görünüp bir kayboluyorum… Buraya yazacağım hiçbir sebep bahane değil aslında.. tembellik yapıyorum blog konusunda.. Bir yazı yazıyorum ‘artık aksatmayacağım’ diyorum ama unutuyorum…

Enerjim kalmıyor bekli de. İşyerinden eve gittiğimde gündüz harcadığımın iki hatta üç misli fazla enerjiye ihtiyacım oluyor. 

Kuzu iyice hareketlendi birde sorular sormaya başladı ki beni tüketen asıl o. 

Bazen sırf konuşmuş olmak için sorduğu o kadar belli ki.. Kısacası fenalardayım….

Her akşam (ama istisnasız HER AKŞAM) eve gittiğimde şu diyalog yaşanıyor;

S: anne süppiç va mı? (anne sürpriz var mı?)

G: yok yavrucum

S: neden yok?

G: çünkü her akşam sürpriz olmaz.

S: neden olmaz?

G: her akşam sana sürpriz alacak kadar param olmayabiliri.

S: neden olmayabilir?

G: bana işyerinde hergün para vermiyorlar

S: al anne (cebinden hayali para çıkarıp veriyor)

G: ……….

Bu yaşadığımın milyonda biri diyebilirim…

Bir de koltuk tepelerinde gezinme durumumuz var. 

Onun en komik tarafı, düştüğünde oflayıp puflaya kalkıyor ve kaldığı yerden devam ediyor tırmanmaya. (kendi düşen ağlamaz modu)

Eve gelir gelmez kutu kutu pense oynamamız ayrı bir konu…

Geçenlerde hayvanat bahçesinde ördeklere simit atıyoruz. 

Yanına ondan 1-2 yaş büyük bir çocuk geldi, yavrucum o da simit atıyor. 

Bizimkisi bir döndü çocuğa SEN ATMAAAAA… BEN ATICAAAMM…. SEN GİİİTT…. 

Çocuğun annesi, hadi gel yavrum biz başka yerde atalım diye anında uzaklaştı oradan… 

Ama o ses tonlaması bana çok tanıdık geldi; ‘ne biçim çocuk yetiştiriyorlar… çocuğu böyleyse annesi kim bilir ne çirkeftir… uğraşılmaz bunlarla… vs…’’ kısaca kadın kesin saydırdı bana içinden…

Demek ki neymiş??? kimseyi yargılamamak, ayıplamamak gerekiyormuş (özellikle çocuk yetiştirmek konusunda) aynısının daha fenasını sen yaşayabilirmişsin…..

Ben 2 yaş sendromunu 18 aylık civarı ufak çaplı atlattık sanıyordum. Meğer öncü sendrommuş o.. asıl tehlike şimdi kapımızda (hatta evimizdeymiş)…

devam edecek.... 

IRMAK GELDİ HOŞGELDİ :)

19 Nisan günü beklenen ağır misafirimiz geldi nihayet... 

Öyle güzel öyle tatlı bir bebek ki... İnsanın ikinciyi yapası geliyor :)
Ama sonra; hamilelik halleri, aş ermeler, doğum yaklaştıkça onun stresi, uykusuz geceler, diş çıkarma, ah bir yürüseler....vs.. vs... 
İster istemez bi es veriyor insan, hem düşünüyor; ben minik kurabiyemi, ''Sen benim bitanemsin'' diye seviyorum.. 
Eeee 2. gelirse nolcak?? 
Sevgi eşit bölüştürülebilir mi? Bölüştürülse bile 10 mu daha fazladır 5 mi??  Ayy neyse bu ayrı bir günün konusu olsun içime bi sıkıntı çöktü şimdi... 


Ama fikrim hep aynı kalacak #kardessart diyenlerdenim :)


Nereden nereye geldim... 
Asıl yazma sebebim Irmak için hazırladığım kurabiyeleri sizlerle paylaşmaktı...


Ben en iyisi lafı fazla uzatmayayım da kurabiyeleri sizin huzurunuza sunayım... Yoksa bu yazı uzaaarrr gider...

Sağlıkla büyü Irmak, ailene, vatanına, dinine bağlı bir evlat ol, Rabbim karşına hep iyi insanlar çıkarsın.... HOŞGELDİN.....

bebeler :)

bebelere araba :)

poşetli ikrama hazırlar  :)

NİLAY&FATİH NİŞAN KURABİYELERİ

 Merhaba,

Sessiz kaldığım bu zaman dilimi içerisinde boş durmadım demiştim.
İşte yaptığım işlerden birtanesi. 
Nilay ve Fatih için hazırlamış olduğum Nişan kurabiyeleri...

Kendilerine bir ömüüüürr boyu mutluluklar diliyorum...

 

 beni izlemeye devam edin ;)

Buralardayım Ben... :)

Uzun bir aradan sonra merhaba,

Epeydir yazmıyordum. Canım arkadaşım beni arayıp ‘nerelerdesin yaşıyor musun bloğunda da bir şeyler yok’ diyince yaşam belirtisi vermeye kara verdim…

Yazı yayınlamadım ama bu boş durduğum anlamına gelmiyor tabi kii..

Akrabalar ile olan günümüze sezon finalini bende verdik… Orada hazırladığım ikramlıkların tariflerini çok yakında paylaşmayı hedefliyorum…

Ama her şeyden önce IRMAK bebek var gündemimizde…

Kuzenimin yeni doğacak bebeği IRMAK bebek…

Bizim kuzu bile ‘BE AATIK BÜÜDÜM IMAA ABA OODUM’’ (tercümesi: ben artık büyüdüm Irmağın ablası oldum) diyorsa Irmak doğduğunda, ziyaretine geleceklere verilecek ikramlıkları hazırlamak bize düşer…

Buna verilecek kurabiye ve hediyelerin ikram edilecek sepetin hazırlaması dahil…

Ikea'dan alınan sepete  biraz pembe tüy ve pembe kurdele ile kokoşlandırıp nazar boncuğu olmazsa olmazını ekleyip sade bir süsleme yaptım… 

İşte sonuç bu....

Şansın, bahtın hep açık olsun Irmak. Biz hazır gibiyiz seni bekliyoruz :)

#birkurabiyeiste

Sevgililer günü için aldığım siparişi yaparken birkaç tane de kuzucum için hello kitty kurabiyesi yapayım dedim…

yapım ve pişim aşaması büyük bir saklılık ile tamamladım :)

Pişmek için sıra bekleyen kurabiyeler

Makyaj için sıra bekleyen kurabiyeler

Veee hazırıııızzz

:) yummm :)

İyi ki de demişim… 

Bayıldı bayıldı….

İnsanlık İçin Küçük, Bizim İçin Büyük Bir Adım….

Kuzucum dün geceyi ilk defa evinden bizlerden uzak geçirdi….

Babanne’nin acil işi çıkmasıyla anneanne arandı, o da Mudanya’ya gitmesi gerektiğini söyleyince geçerken uğranıp evden alındı kuzu… Akşam iş çıkışı uğrayıp alırız diye konuşuldu.

O sırada şimşekler çaktı birden… gece orda kalsa, kalsa mı ki, kalır mı ki, olur mu  ki….. derkeeennn annemi arayıp söyleyiverdim. ‘’Sinem kalsın sizde, yarın bırakırsınız eve’’

Emrivaki oldu birazcık ama bir yerden başlamak lazım dimi ama…

İşten eve geldiğimizde bizde bir sersemlik vardı, evde bir sessizlik…. Hadi yemeğe çıkalım bari dedik… sonra bir şeyler içeriz dedik… gezer tozarız dedik… sinemaya gidelim dedik… ay hamama mı gitsek dedik…

Hani kafesteki kuşu serbest bırakırsın da kuş oradan oraya uçar ya deli gibi, ne yapacağını bilemez sonra gider kafesin demirlerine konar. Hah işte bizde aynen öyleydik

Gide gide fastfood yedik, kısa bir Bursa turu yapıp eve geldik, film izledik… tabi o sıra kardeşimle sürekli yazıştık Mudanyadaki durum hakkında saolsun ses kaydı, video fln yolladı bol bol… Anladığım ve de gördüğüm kadarıyla keyifleri yerindeydi…

Vukuatsız atlattık yani…

Özlem konusuna hiç girmiyorum. Tavan yapmış durumda çünkü bende…

Kendime not: bir daha tekrarlanırsa bu kalma olayı saat 20:00yi gösterdiğinde uyumuş olucam

2 YAŞ PARTİMİZ (vol1)

Zaman hızlıca akıp geçiyor….

Şimdi 2 yaşında olan kuzucum bir bakmışım 20 yaşına girmiş….

Ve işte o zamanlar için şimdiden yatırım yapıyorum ben, hoş anılar topluyorum….

2. yaş günü için değişik ne hazırlasam diye düşünürken bu fikir geldi aklıma.. bunun değişik versiyonun  bir sitede görmüştüm. Ama oradai kutu değil, metal takı ağıcı kullanılmıştı… şurada her çeşidini görebilirsiniz 

Benimkisi hem daha ekonomik hem el emeği oluşu hem de temamıza uygunluğu açısından daha bi tercih edilir oldu benim tarafımdan… (çok da şirin oldu)

Küçük bir ayakkabı kutusunu uygun renkteki bir defter kabıyla kapladım. Üzerini de pepee dergisinin vakti zamanında verdiği benimde atmaya kıyamadığım bir etkinlik kartonlarını zevkime göre yapıştırdım…

‘’Siz yazın seneler sonra SİNEM okusun’’ not kağıtlarını da bilgisayarda kendim hazırlayarak çıktı aldım.

İşte böyle bir şey çıktı ortaya…

2. yaş doğum günü partimiz oldukça renkliydi... 

Birkaç süpriz daha vardı. Çok yakında onları da paylaşıcam..

Beni izlemeye devam edin.... :)

 

SİNEM 2 OLDU BİLE....

Kuzumun 2 yaş partisini yazamadım diye içim içimi yiyorr ey ahali....
Aslında yazım hazır fakat fotoğrafları toparlayamadım bir türlü... 
Ama size söz, önümüzdeki hafta paylaşıcam...

Beni izlemeye devam edin anacım hadi byyy :)

MELTEM&BİRHAN SÖZ KURABİYELERİ

Geçen gün kuzenimden bir telefon geldi… sözü için kurabiye yapmamı istedi benden…

Konu Meltem olunca, olmazı oldurmak düşer bana..

Önümde sadece 2 akşamım vardı, bir de bu aralar beni kurabiye yaparken görüp ‘’anne manni, anne mannii’’ diye dolaşan bir minik (Sinemce'de yardım demek oluyor bu kelimeler, yardım edecekmiş bana kuzucum, kıyamam…)

Yetişir mi, olur mu derken ‘’sende gelirsen yardıma, olur’’ dedim..

Ertesi akşam müstakbel sözlüsü ile bizdeydiler…

Bir birlerine o kadar yakışıyorlar ki anlatamam… İkisi de kibirden, egodan o kadar uzak, o kadar doğallar ki…

İnsanın kalbi temiz olunca, işleri de rast gidiyor işte… o gece bitirmiştim kurtabiyeleri.. Meltemin de gelmesi iyi oldu, öyle mi süslesek, bunu mu yapsak diye beyin fırtınası yaptık

Sonuç harikaydı….

İkisinin de ömür boyunca mutlu olmalarını diliyor, kurabiyelerimin fotoğraflarıyla baş başa bırakıyorum sizleri….

iki farklı çeşit baskı istedi gelin hanım.. çiçek ve kelebek...

 

 

poşetlenmiş hali :) ikrama hazır