İKİNCİ?

Selamlar Ey Sevgili Okuyucum…

Bu yazı kendime itiraf yazısıdır… bekli yayınlandıktan hemen sonra belki de birkaç zaman sonra yayından kaldırılacak. Bekli de evrenin bir köşesinde sonsuza dek asılı kalacak… (çok edebik oldu)

2. bebiye hamileyim… Tamamen planlı ve istenen bir bebi… Bu yaşadıklarım benim iç dünyamla alakalı tamamen…

Beni tanımayanlar için belirteyim 33 aylık (Ocak ayında 3 yaşını dolduracak) dünyalar tatlısı bir kızım var. –dilimi ısırarak söylemek istiyorum- gayet akıllı ve uslu (2yaş sendromunu saymazsak)

İlki ve ikinci hamilelik bu kadar mı farklı olur??? 5.aya girmem bulantılarımı bir nebze kesse de yerine çok rahatsız edici bir mide ekşimesi bıraktı. Bu bulantılardan daha kötü… Öyle ki yemek yedikten sonra 5 saat bile geçse o yemeği midemde hissediyorum… Yemek yemeğe korkar durumdayım… Su içmek durumu daha kötü hale getiriyor. İlkinde iş yerinde günde 2lt su için ben bunda 0,5lik su şişesini 2 günde içebiliyorum… İlkinde günde yarım litre süt içen ben şuan en son ne zaman süt içtim hatırlamıyorum… İlkinde cevizi bademi masasından eksik etmeyen ben jelibon aş eriyorum…

Kendi kendime nazar değdirdim sanırım…

Uyku düzeni ise altüst durumda… ilkinde akşamları izlediğim dizilerin özetlerini izlerken uyuyakalıyordum, hafta sonları ise hazır kahvaltıma bile zor uyanıyordum… Şimdi ise hafta sonları özellikle 7:30da kurulu saat gibiyim…

Bunlar bedeni etkileyen olumsuzluklar… birde ruha işleyenler var ki sanırım ikinci hamileliğini yaşayan herkes yaşamıştır bunları… Gelecek olanı da ilki kadar çok sevebilecek miyim? Geldiğinde ilkine bu kadar hoşgörülü davranabilecek miyim? Aile büyükleri ikinciye daha çok ilgi gösterdiğinde canım ilk kuzum nasıl etkilenecek? Vs.. vs…

Cinsiyetin erkek olduğunu öğrendiğimde ağladım… Erkek olacağını hissediyordum zaten şaşırmadım o yüzden, ama dondum kaldım… Neden bilmiyorum… hem sevindim –kızım evin prensesi olarak kalmaya devam edecek- hem de erkek ve kız çocuklarına karşı toplumun kuralcılığı ve ister istemez kız ve erkek çocuklarına sunulan iltimaslar geldi gözümün önüne… bunlara bir de normal insanlarda 3 yılda salgılanan östrojen hormonunun hamilelerde 1 günde salgılandığı gerçeği eklenince bi tuhaf oldum işte….

Hee bir de işim maddi boyutu var tabii ama onu ‘’her çocuk kendi kısmetiyle gelir’’ diyerek görmezden geliyoruz… görmezden geliyoruz deseme evde uniseks kullanıma müsait olan bebe eşyalarına gözüm ilişiyor da tek mama sandalyemiz ve beşiğimiz var elimizde avucumuzda… kızım olursa pembe bişi asla almam diyen ben, buradan kendime ‘naniiiikkk’ yapmak istiyorum… (aynı şekilde oğlum olursa ‘oğluşum’ kelimesini asla kullanmam diyen bana buradan göz kırpıyor ve dikkatli olması gerektiğini hatırlatıyorum) 

Şimdilik bu kadar... Artık daha çok yazacağım...